മയിൽപീലി അന്നാദ്യമായി അവളെനിക്കൊരു സമ്മാനം തന്നു, പിറന്നാൾ സമ്മാനം! വിദ്യാലയത്തിന്റ്റ ഇടനാഴിയില് മറ്റാരും കാണാതെ എന്റ്റെ കൈവെള്ളയിൽ ഒരു കൊച്ചു മയില്പീലി തുണ്ട് .. എന്നിട്ടവളെന്റ് റെ കാതുകളിൽ മന്ത്രിച്ചു, "പുസ്തകതാളുകൾക്കിടയിൽ ആകാശം കാണാതെ വെക്കണം, കുറച്ചു നാള് കഴിയുമ്പോള് അത് വിരിഞ്ഞ് വലിയൊരു മയില്പീലിയായ് മാറും" എനിക്കതൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു, ഞാനവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്കു നോക്കി. അതിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രണയം ഞാൻ കണ്ടു. അന്നുതന്നെ ആകാശം കാട്ടാതെ അത് ഞാൻ മലയാളം പുസ്തക താളുകള്ക്കിടയില് വച്ചു, ആ രാത്രി എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല, ആ പുസ്തകവും നെഞ്ചോട് ചേർത്തു ആ രാത്രി ഞാൻ തള്ളി നീക്കി.. പിന്നീട് ആകാംഷയുടെ ദിനങ്ങളായിരുന്നു.. എന്റ്റെ സ്വപ്നങളില് പോലും മയില്പീലി വിരുന്നു വന്നു, പുസ്തകതാളുകള്ക്കടയിലെ മയില്പീലിയുമായി ഞാൻ ദിവസങ്ങള് എണ്ണി നീക്കി. ഓരോ ദിവസവും വിരിയാത്ത പീലി എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു .., ദിവസങള് മാസങൾക്കു വഴിമാറി, അങ്ങനെ ഞാൻ കാത്തിരുന്ന ദിനമെത്തി.. അവളുടെ പിറന്നാൾ....; ഇടനാഴിയിൽ അവളെനിക്കായി കാത്തുനിന്നു.. ഞാനൊരു കടലാസു പൊതി അവളുടെ കൈകളിലേക്ക് വച്ചു കൊടുത്തു, അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ് ടായിരുന്നു., ഹൃദയമിടിപ്പിന്റ ്റെ താളം എനിക്കു കേൾക്കാമായിരുന് നു, അവളുടെ കണ്ണുകളില് പ്രാണനാഥന്റ്റെ സമ്മാനം എന്തെന്നറിയുവാന ുള്ള ആകാംഷ ഞാൻ കണ്ടു.. ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിലിടഞ്ഞു... .: പരിപൂർണ നിശബ്ദത!! നിശബ്ദതയെ ഭഞ്ജിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനവളോട് പറഞ്ഞു.. ""അതൊന്നു തുറന്നു നോക്ക്,നീ തന്ന മയില്പീലിയാ, പുല്ല് ഇതുവരെ വിരിഞ്ഞില്ല ഇനി നീ കൊണ്ട് വിരിയിച്ചിറക്ക് ; മയില്പീലി വിരിയും പോലും...! ഇമ്മാതിരി ഉഡായിപ്പൊക്കെ കൈയില് വച്ചാ മതി..;"" അവളുടെ കണ്ണുകള് നിറഞ്ഞു.. രണ്ടു ചുടുനീർകണങ്ങള് എന്റ്റെ പാദങ്ങളില് വീണുടഞ്ഞു .. അപ്പോള് ഞാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു ; "കരഞ്ഞു കാലേലൊഴിക്കുന്നോ ത്ഫൂ....!" ഒരു ലോഡ് പുശ്ചം വാരി വിതറി ഞാൻ നടന്നകന്നു... $yam :D :D